The Mad Dog komt verder

Archie McDonald heeft de gloednieuwe Harley-Davidson Bagger World Cup stormenderhand veroverd. We spraken hem tijdens de Bike Shed Moto Show in Londen

De pas 19-jarige Australiër Archie McDonald maakte in ogenschijnlijk razend tempo de stap van motortester naar racewinnaar in de allereerste Harley-Davidson Bagger World Cup. Jong, enorm gedreven en ineens strijdend tegen enkele van de meest ervaren namen uit de internationale motorsport, grijpt hij met beide handen een kans die er bijna niet was gekomen.

Na zijn eerste overwinning op het Circuit of the Americas (COTA) had Archie zelf niet meteen door dat hij zojuist de jongste winnaar ooit op het hoogste niveau van de MotoGP of in de geschiedenis van het baggerracen was geworden. Dat besefte hij pas later, toen een onbekende hem ermee feliciteerde. “Ik wist het niet totdat iemand me feliciteerde omdat ik de jongste winnaar ooit was. Toen hoorde ik dat iedereen die vóór mij had gewonnen ouder dan 20 was,” vertelt hij.

Onder zijn fans in Australië en zijn groeiende internationale schare volgers staat hij bekend als “Mad Dog”, al is die bijnaam nog niet in de officiële persberichten opgedoken. Het leeftijdsverschil met sommige andere coureurs lijkt hem totaal niet te deren. Sterker nog, het motiveert hem alleen maar.

Een kans om de motor te testen opende de deur, Joe Rascal Racing durfde het met hem aan en binnen één raceweekend had Archie ervoor gezorgd dat niemand zijn naam nog snel zou vergeten.

Rondjes rijden
Archie groeide op in een klein plaatsje in Australië en reed al vanaf zijn vierde motor. “Mijn grote broer en ik groeiden op met dirttrack rijden in de achtertuin,” vertelt hij. “Mijn vader nam ons mee naar het circuit en vanaf dat moment bleven we maar rondjes rijden. We vonden het geweldig.”

Na tien jaar dirttrack, waarin hij ook de nodige overwinningen boekte, stapte Archie in zijn vroege tienerjaren over naar het wegracen. Hij reed in de Oceania Junior Cup, vervolgens in verschillende 300cc-klassen, onder meer op een Yamaha R3, en daarna in de European Superstock 600. De resultaten kwamen echter niet meteen. “Drie jaar lang stond ik geen enkele keer op het podium,” vertelt hij. “Ik stond op het punt om ermee te stoppen.”

Toen kwam Portugal. In 2024, zijn tweede jaar in de 600-klasse, stond hij in Portimão voor het eerst op het podium en meteen op de hoogste trede. “Ik had nog nooit op het podium gestaan en om dan meteen te winnen was geweldig, zeker omdat ik er zo hard voor had gewerkt. Vanaf dat moment viel alles op zijn plek.”

Het is goed om die voorgeschiedenis in gedachten te houden, want van buitenaf lijkt Archies opmars in het baggerracen misschien razendsnel: een tiener die uit het niets opduikt en een heel veld vol ervaren coureurs verslaat. Maar daaraan gingen drie magere jaren vooraf waarin hij alles op alles zette om door te breken, gevolgd door die ene race waarin eindelijk alles op zijn plek viel.

Zet mijn naam op de lijst
Zijn weg naar het baggerracen was niet zozeer gepland, maar begon eerder als een vriendendienst die een onverwachte wending nam. “Een vriend van mij kende James Tonna en vertelde dat hij iemand kende die een baggerteam aan het opzetten was,” legt Archie uit. “Ik dacht: ‘Ja hoor, prima,’ totdat hij op een dag vroeg: ‘Zal ik je naam op de lijst zetten?’ Ik zei: ‘Ja, doe maar.’ Ik grijp elke kans die voorbijkomt.”

Een testsessie bij Joe Rascal Racing volgde en daarna, nog verontrustender, een telefoontje…

“Een paar weken later belde hij me en zei: ‘Je krijgt straks een telefoontje van de baas. Hij gaat je vragen waarom jij voor hem zou moeten racen en je zult hem echt moeten overtuigen.’ Ik kreeg tien minuten om hem te overtuigen. En kijk waar we nu staan.”

Een ander soort racemotor
Tot dat moment bestond Archies volledige ervaring met Harley-Davidson^® uit één ritje om ergens te gaan ontbijten. “Volgens mij was het op een Fat Boy^®,” vertelt hij. De motor was van zijn voormalige teambaas en Archie reed ermee de heuvel op naar de plek waar ze gingen ontbijten. “Hij was enorm. Het was echt gaaf om op zo’n brullende motor te rijden.”

Een Bagger World Cup-racemotor is natuurlijk weer van een heel andere orde, al klinkt Archie opvallend nuchter over de overstap, zeker gezien het formaat van de motor. “De motor is hoger gezet voor meer grondspeling, maar verder is het verschil niet zo groot,” vertelt hij. “Het is gewoon een grotere motor die wat hoger op zijn wielen staat. Je gaat nog steeds met je knie over het asfalt en stuurt hem door iedere bocht, maar het is echt een volwaardige racemotor. Deze motoren kunnen serieus hard de hoek om.”

De verschillen merk je vooral zodra je het gas opendraait. “Het gewicht en de snelheid zijn de grootste verschillen,” vertelt hij. “De bagger levert onder je een enorme bak koppel en is tegelijkertijd een zware motor. Maar uiteindelijk is het net als iedere andere racemotor. Je racet ermee, probeert hem zo goed mogelijk de bocht door te krijgen en wilt gewoon zo hard mogelijk gaan.” Als hij aan de motor denkt waarop hij hiervoor reed, moet hij lachen: “Mijn kleine R6 trekt lang niet zo hard.”

Jong en hongerig
Archie lijkt zich niet bepaald te laten intimideren door alle ervaring om hem heen, niet binnen zijn eigen team en evenmin bij de andere coureurs in het kampioenschap. “Ze hebben absoluut veel talent en ervaring,” vertelt hij. “Maar ik ben minstens zo gedreven, misschien zelfs nog wel meer omdat ik jong en hongerig ben. We strijden allemaal om hetzelfde kampioenschap. Er is geen enkele regel die zegt dat we niet met elkaar de strijd aan mogen gaan.”

Buiten het circuit overheerst vooral de dankbaarheid. “Ik voel me echt enorm bevoorrecht,” vertelt hij. “Ik heb zo’n geweldig team achter me staan en kan ze niet genoeg bedanken voor alles wat ze tot nu toe voor me hebben gedaan.”

Archie McDonald kwam de Bagger World Cup binnen als testrijder die bijna toevallig op een lijstje terechtkwam. Inmiddels is dat verhaal alweer achterhaald. “Ik doe mee om te winnen, net als in ieder ander kampioenschap waarin ik heb gereden,” vertelt hij. “Iedere kans die ik krijg, ga ik voor de overwinning. In de racerij kan alles gebeuren. En meestal gebeurt dat ook.”

Dit interview vond plaats vlak voor de tweede ronde van de Harley-Davidson Bagger World Cup in Mugello.

---